تحلیل ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد در نظارت بر عملکرد دولت و ارائۀ استراتژی‌های بهبود

نویسندگان

1 دکتری جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

2 استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده

هدف پژوهش، تحلیل وضع موجود استفاده از ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد کشور در نظارت بر عملکرد دولت و بیان استراتژی­های بهبود است. این تحقیق توصیفی و از نوع پیمایشی است. به منظور انجام تحقیق، از پرسشنامۀ محقق‌ساخته­ای استفاده شده است که شامل گویه­های مربوط به عوامل درونی و بیرونی (مشتمل بر 21 سؤال رتبه­بندی­شده در زمینه قوت­ها، ضعف­ها، فرصت­ها و تهدیدها) است. روایی پرسشنامۀ مورد نظر از تکنیک دلفی و توسط تعدادی از اساتید و کارشناسان و پایایی آن از روش آلفای کرونباخ (0/887 = α) تأیید شده است. نمونۀ آماری پژوهش 347 سازمان مردم‌نهاد بودند. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از ماتریس ارزیابی درونی و بیرونی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان‌دهندۀ این است که وضعیت موجود استفاده از ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد کشور در نظارت بر عملکرد دولت دارای 7 قوت، 13 ضعف، 7 فرصت و 9 تهدید عمده است. همچنین با بررسی موقعیت استراتژیک سازمان‌های مردم‌نهاد، مشخص شد این سازمان­ها بر روی محور مختصات SWOT از لحاظ عوامل درونی در ناحیۀ ضعف­ها و از لحاظ عوامل بیرونی سازمان در ناحیۀ تهدیدها قرار دارد. بر این اساس استراتژی­های «تدافعی» برای توسعۀ سازمان‌های مردم‌نهاد توصیه شده است. بنابراین، به منظور به حداقل رساندن نقاط ضعف درونی و کاهش آثار تهدیدات بیرونی، بهره­گیری از فرصت­ها و قوت­های شناسایی­شده می­تواند به انجام رسالت و وظایف آن کمک کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analyzing the status quo use the capacity of the NGOs to monitor of government functions and provides recovery strategies

نویسندگان [English]

  • Masoud Saliani 1
  • Mansour Vosoughi 2
1 PHD of economic sociology and development studies
2 Department of Sociology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

The purpose of this study is to analyze the status quo using the capacity of None governmental organization in monitoring government performance and providing improvement strategies.This research is descriptive and of a survey type.To do this research, a researcher-made questionnaire has been used which includes elements related to internal and external factors (including 21 questions in terms of strengths, weaknesses, opportunities and threats).Validity of the questionnaire was evaluated by Delphi technique and by a number of professors and expert experts, and its reliability was confirmed by Cronbach's alpha (a=0/887).The sample of the research was 347 NGOs.The internal and external evaluation matrix was used to analyze the data.The results of the research indicate that the current state of use of the capacity of None governmental organization in monitoring government performance has 7 strengths, 13 weaknesses, 7 opportunities and 9 major threats.Also, by examining the strategic position of NGOs, it was found that these organizations are focused on the coordinates of whistle in terms of internal factors in the area of weaknesses and in terms of the external factors of the organization in the area of threats.Accordingly, "defensive" strategies are recommended for the development of NGOs.Therefore, in order to minimize internal weaknesses and reduce the effects of external threats, taking advantage of the opportunities and strengths identified can help to fulfill its mission and duties.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Strategy
  • NGOs
  • government
  • monitor

بوچانی، محمدحسین (1385). سازمان‌های مردم‌نهاد در تعامل با شوراها. ماهنامۀ شوراها، شماره‌8. صص 9-3.

دیوید، فرد آر (1396). مدیریت استراتژیک. ترجمه: علی پارسائیان و سید محمد اعرابی، چاپ سی و یکم، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.

شاه بهرامی، فرخ اله؛ پیشگاهی فرد، زهرا؛ زال پور، کیانوش و بختیاری، تقی (1389). تأثیر فعالیت‌های سازمان‌های مردم‌نهاد بر پیشگیری از ارتکاب جرم زنان سرپرست خانوار (پیشگیری از جرم). پژوهش‌های مدیریت انتظامی (مطالعات مدیریت انتظامی)، دوره  5، شماره 3، صص 518-504.

کاملی، محمدجواد؛ رضایی، علی (1390). عوامل مؤثر بر اشراف اطلاعاتی بر سازمان‌های مردم‌نهاد شهر همدان در سال 1387. فصلنامۀ مطالعات مدیریت انتظامی، سال ششم، شمارۀ اول، بهار 1390. صص 63-76.

مقدسی، علیرضا؛ مانیان، امیر؛ قلی پور، رحمت‌الله و حسن‌زاده، علیرضا (1395). طراحی مدل حکمرانی خوب الکترونیک در حوزه آموزش الکترونیک ایران. مدیریت فناوری اطلاعات، دوره 8، شماره 13، صص 620-591.

وزارت کشور (1394). گزارش به کمیته ملی یو.پی.آر

 

Bode, Ingo (2003). Flexible Response in Changing Environments: The German Third Sector Model in Transition, Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 32, 2, 190-210.

Bratton, Michael. (1989). the Politics of Government-NGO Relations in Africa. World Development17, 4 (April): 569–87.

Chang, Ha-Joon. (2003). Kicking Away the Ladder: Development Strategy in Historical Perspective. London: Anthem Press. Print.

Checkel, Jeffrey. (2001). Why Comply? Social Learning and European Identity Change. International Organization 55, 3 (September): 553–88.

Commuri, C. (1995). State Repression and Limits of Voluntary Action: Case Study of the Save Normada Movement in India. Annual Arnova Conference, Cleveland.

Coston, J. M. (1998). A Model and Typology of Government—NGO Relationship. Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 27, 358-382.

Durst, S.  L., and Newell, C.  (2001).  The  who,  why  and  how  of  reinvention  in  non-profit organizations. Non-profit Management and Leadership 11(4), 443–457.

Fisher, J. (1995). Government Policies towards NGOs in the Third World: Political Context and the Growth of Civil Society Cleveland, Annual Arnova Conference.

Gubster, P. (2002). The Impact of NGOs on State and Non State Relation in the Middle East. Middle East Policy, 4(1), 139-148.

Hague, S. M. (2002). The Changing Balance of Power between the Government and NGOs in Bangladesh. International Political Science Review, Vol 23, No. 4, 411–435.

Kuhnle, S. (2010). Commentary: What Role for the Third Sector in European Public Policy-Making? Journal of Civil Society, 6(1), 71-74.

Lewis, D. and Madon, S. (2003). Information systems and non-governmental development rganizations (NGOs): Advocacy, organizational learning and accountability in a Southern NGO’. The Information Society 20, 2: 117–26.

Marchetti, R. (2013). Civil-Society Government synergy and Normative Power Italy. The International Sectator: Italian Journal of International Affairs, 48(4), 102-118.

Najam, A. (2000). The Four C’s of Third Sector-Government Relations: Cooperation, Confrontation, Complementarity, and Cooptation. Nonprofit Management and Leadership, 10, 375-396.

Onsander, S. (2007). Swedish Development Cooperation through Swedish and Local NGOs, Center for African Studies, Perspectives Series 7. University of Gothenburg.

Raju, Saraswati (2009). Nongovernmental Organizations. New Delhi, India & Elsevier Ltd.

Ramantah, R. & Ebrahim, A. (2010). Strategies and Tactics in NGO–Government Relations Insights from Slum Housing in Mumbai. Nonprofit Management & Leadership, 21(1), 21-42.

Rowlinson, M. (2008). Strategy, Structure and Culture of Electronic Learning. Journal of Management Studies, 32(2): 45-51.

Vakil, Anna (1997). Confronting the Classification Problem: Toward Taxonomy of NGO. World Development, Vol 25, N 12.

Willetts, Peter (2002). ‘What is a Non-Governmental Organization?’ By, City  University,  London  UNESCO  Encyclopaedia  of  Life  Support  Systems  Section  1  Institutional and Infrastructure Resource Issues Article 1.44.3.7.