دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران توسعه محلی (روستائی-شهری) 2008-8981 10 2 2018 09 23 Evaluation of the Dimensions of Vitality of Urban Walkways from Point of View of Citizens (Case of study: Rasht Cultural Walkway) ارزیابی ابعاد سرزندگی در پیاده‌راه‌های شهری از دیدگاه شهروندان (موردمطالعه: پیاده‌راه فرهنگی رشت) 253 276 71201 10.22059/jrd.2019.71201 FA محمود آروین دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران. امین فرجی استادیار مدیریت شهری، دانشگاه تهران مهسا قانع کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه هنر تهران Journal Article 2018 08 10 The purpose of this research is to evaluate the effective dimensions and indicators of Rasht walkway vitality from the perspective of users. This research method used in this study in terms of the subjectives is applied and in terms of type is descriptive-field survey. The dimensions and the indicators of vitality assessing have been selected base on library studies and literature review and then citizens' views have been gathered by questionnaire. Statistical population was unlimited and sample size had been chosen 233 individual by unlimited population method. Data analysis method was second step of confirmatory factor analysis in Lisrel software. Results indicate that in dimension of physical view, attractiveness and comfort ability indicators have the highest ratio, safety, readability and accessibility indicators have next place, respectively. In dimension of social view integrity, transaction, security and equity respectively, have the most impact and in dimension of activity, density and diversity of activities had the most impact. هدف این پژوهش، ارزیابی ابعاد و شاخص‌های مؤثر بر سرزندگی پیاده راه فرهنگی رشت از دیدگاه استفاده‌کنندگان می‌باشد. روش این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر نوع انجام توصیفی– پیمایشی است. ابعاد و شاخص‌های سنجش سرزندگی با استفاده از مطالعات کتابخانه و تحقیقات پیشین انتخاب گردید سپس با استفاده از پرسشنامه اقدام به گردآوری نظرات شهروندان شد. جامعه آماری در این تحقیق نامحدود بوده که با استفاده از روش بررسی جامعه نامحدود، حجم نمونه در این تحقیق 233 نفر انتخاب گردید. روش تحلیل، استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مرتبه دوم در نرم‌افزار لیزرل است. نتایج نشان می‌دهد که در بعد کالبدی، شاخص‌های جذابیت و راحتی بیشترین ضریب را دارند و بعد از آن‌ها، شاخص‌های ایمنی، خوانایی و دسترسی قرارگرفته‌اند. در بعد اجتماعی شاخص جامعیت، شاخص تعاملات، شاخص امنیت و شاخص عدالت به ترتیب بیشترین تأثیر را دارند و شاخص‌های کیفیت، تراکم فعالیت‌ها و تنوع فعالیت‌ها به ترتیب بیشترین تأثیر را در بعد فعالیت دارند. بر مبنای عوامل به دست آمده می­توان گفت، طراحی شهری انسان­محور و رهایی از اغتشاش بصری و نیز اختصاص مبلمان­های مناسب جهت سکون و نظاره فضا به عنوان یک حلقه مفقوده در برنامه­ریزی فضاهای عمومی به خصوص پیاده­راه­ها است. https://jrd.ut.ac.ir/article_71201_1687cd7748f024eed13977f9102235e0.pdf